بگيرد ، عباى خود را نيز به دو واگذار . و هرگاه كسى ترا براى يك ميل مجبور سازد ، دو ميل همراه او برو . » « 1 » ولى كليسا ، و به تعبير مسيحيت بسيارى از رجال كليسا ، در قرون وسطى اين مطالب را بر مسيحيت و اناجيل خورده گرفتند و كليسا را با سياست و حكومت پيوند دادند و كليسا را به صورت مراكز عبادى سياسى در آوردند و آن‌قدر در ميان كليسا و حكومت ارتباط دادند كه گوئى كليسا يك مؤسسه دولتى است ، و دولت يك گروه مذهبى است . آنگاه بسيارى از اسقفها و كاردينالها در رديف سرمايه‌داران بزرگ و مالكان عمده قرار گرفتند و ثروتهاى را كه در پرتو مقامات معنوى خود اندوختند از طريق ارث به فرزندان خود منتقل نمودند . پس از پيدايش تمدن جديد در اروپا و آغاز كشمكش طولانى در ميان دين و دانش ، بين دين و سياست جدائى كامل برقرار شد ، و كليسا به مسائل معنوى و جهان متافيزيك اختصاص يافت ، و حكومت تنظيم مسائل سياسى و اقتصادى را به عهده گرفت . بسيارى از رجال كليسا به تبشير و ميونرى روى آوردند ، و در زير ماسك تبشير ، مصالح صهيونيسم و امپرياليسم جهانى را تأمين نمودند و همكاريهاى رجال كليسا با صهيونيسم جهانى آغاز شد و شعارهاى تعاون مسيحى - يهودى بر سر زبانها افتاد و سرانجام كنگره جهانى كليساها در سال 1961 ميلادى در دهلى

--> ( 1 ) - انجيل متّى ، باب پنجم ، بندهاى 42 - 40